Recensies

Beter dan de wiskundeles

25 march 2014, Oldenzijl - Op zaterdag 22 maart opende het kerkje van Oldenzijl haar deuren voor toeschouwers van Madame Croche, een muzikale voorstelling van mijn voormalig wiskunde docent Gea Passies. De erg kleine -en moeilijk te bereiken- kerk zette meteen een huiselijke sfeer neer, iedereen zat immers dicht bij elkaar en dat gaf een knus gevoel. Ook leek het decor van de voorstelling een huiskamer of werkkamer voor te stellen: een tapijt, een salontafel, een kapstok en een piano. Simpel, net zoals de voorstelling: een voorstelling met enkel een piano en de stem van Passies.

Hoewel het een lange zit was, de avond duurde namelijk twee-en-een-half uur, was het geen vervelende zit. Dit kwam onder andere door de muziek, waarvan ik erg onder de indruk was doordat het erg ingewikkelde pianostukken leken, en door de manier waarop Passies haar verhaal vertelde. Het deed me een beetje aan de wiskundeles denken: Passies vertelt erg enthousiast en overtuigd haar verhaal en weet precies wat ze wil zeggen. Een verschil was echter de rust die ze nam bij de voorstelling. Soms pauzeerde ze even, en leek het alsof het publiek vol spanning zat te wachten op het vervolg van haar verhaal.

Al met al was het een interessante voorstelling met getalenteerde spelers, goed pianospel en gezang en hier en daar een grap. Hoewel er geen jongeren waren – op mij, Rosina en Rémon na- zou ik deze show juist wel aanraden aan jongeren, aangezien het onderwerp niet al te zwaar is -het is immers geen Mattheus Passion- en de muziek wel degelijk prachtig. Ik vond het een gezellige en leuke avond, zeker geen verspilde tijd of iets dergelijks. Nu nog vragen of we ook zo’n show van de wiskundeles kunnen maken.

Een verslag van Donna van Baal, leerlinge van 4 VWO

Het verslag van een jeugdige toehoorder

22 march 2014, Oldenzijl - Op 22 maart 2014 zijn wij (Donna, Rosina & ik) naar een optreden geweest van het muziekpaar Passies & Havinga in de Nicolaaskerk te Oldenzijl. Gea Passies (onze wiskundedocente) vertelde het verhaal en zong. Johanan Havinga zorgde voor de pianomuziek. Het optreden ging over de componist Debussy en zijn leven, getiteld Madame Croche.

Gea Passies, als Madame Croche, vertelde uitgebreid over het leven van Debussy en zijn doen en laten. In haar verhaal gebruikte ze ook poëzie en zang. Johanan Havinga, als Debussy, liet een aantal van Debussy zijn stukken op de piano horen en begeleidde Gea Passies bij de zang.

Wat mij meteen opviel toen Gea en Johanan de kerk binnenliepen, was de inleving in de tijd en in Madame Croche en Debussy, van kleding tot elementen in de woonkamer, alles in de tijd van Debussy. Toen Gea begon te praten werd het gelijk stil. Ze was erg duidelijk te horen ondanks de galm in de kerk en het was erg prettig om naar haar te luisteren. Het knapste vond ik dat Gea alles uit het hoofd deed. Voordat er een lied gezongen werd, vertelde Gea eerst het lied in het Nederlands op een poëtische manier, vervolgens zong ze het lied in het Frans. De liedjes waren over het algemeen opera/operette wat Gea erg goed kan. Ik vond het dan ook erg fascinerend en mooi om naar haar te luisteren.

Tijdens het optreden zag je dat Johanan helemaal één is met de piano, en wat ik erg mooi vond om te zien was het vluchtig en gepassioneerd omslaan van de bladmuziek. Het was dan ook erg knap en mooi hoe Johanan de pianoklanken door de kerk liet galmen. Met een mooie solo als hoogtepunt.

Ik ben eigenlijk nog nooit naar een optreden van zo’n soort genre geweest, maar ik moet zeggen dat ik het best wel mooi vond. Het is niet van deze tijd, en ook niet de muziek wat ik nou alledaags zou luisteren, maar hoe Gea en Johanan het deden vond ik erg mooi en knap. Ik vind het dan ook een aanrader, ongeacht de leeftijd, om een keer naar een optreden van Gea en Johanan te gaan. Think out of the box en laat je verrassen, want het is zeker de moeite waard!

Geschreven door Rémon Kooi, leerling 4 VWO

Debussy en Croche in Nicolaaskerk Oldenzijl

22 march 2014, Oldenzijl - Gea Passies en Johanan Havinga hebben het publiek zaterdagavond in de Nicolaaskerk van Oldenzijl mee terug genomen naar de jaren voor de eerste Wereldoorlog. Passies vertelde, in de hoedanigheid van Madame Croche, het levensverhaal van Debussy, in een afwisselend programma waarin ruimte was voor zowel pianosolo, voor poëzie als voor zang.

Passies zorgde niet alleen voor de verhaallijn, maar nam ook de zang voor haar rekening. Haar liedteksten zei ze eerst in het Nederlands, waardoor de Franse liedteksten met daaronder de muziek van Debussy vervolgens goed waren te volgen.
Mooi waren de delen waarin piano en zang geheel hun eigen melodielijnen volgden. Moeilijk ook om te zingen. Maar Passies deed haar naam eer aan en bracht de liederen met veel gevoel en muzikaliteit. Havinga bleef stoïcijns in zijn rol van Monsieur Debussy, de man die het allemaal koud leek te laten. Zijn pianospel was allesbehalve stoïcijns. Gevoelig en met veel expressie vlogen zijn vingers over het hele klavier. Aan het einde van ieder stuk liet hij de laatste toon tot het allerlaatst klinken. Door dat wegsterven van de klank bleef de spanning van de muziek nog even hangen, voor het applaus klonk.
Debussy wilde, zo vertelde Passies, "de muziek bevrijden van het ondraaglijke juk van de traditie. Als hij zijn werk eenmaal als geslaagd beschouwe, vond hij het niet nodig om diezelfde weg nog een keer te bewandelen. Het was een voortdurende zoektocht naar iets nieuws. Maar het publiek verzette zich in die tijd heftig zdra men probeerde het van zijn gezapigheid te verlossen." Dat was misschien destijds het geval, in Oldenzijl was daar geen sprake van. Het applaus na afloop van het concert was dan ook langdurig en welgemeend.
Monsieur Debussy zou er zijn schouders voor hebben opgetrkken: "Het mocht wat. Natuurlijk was het mooi. Maar men klapt toch ook niet voor de schoonheid van een zonsondergang?"


<< < 1 2 [3] 4 5 6 > >>